# # # # # # # ///#||||# # # # # # # # # #///////|

سلول دوم فقط اینقدربود:

                      # # # # /

گفتم: فقط هفده روز؟

گفت:نه.مردسلول اول هرروزیک خط می کشدولی این مردهرسال یک خط.

ازهمین نیمکت شروع شدوروزهاادامه داشت،یک روزقول دادندهرسه شنبه

پنج عصر،.....همین نیمکت،.....تاهمیشه......دیگرنیمکت ازهمه روزها فقط

سه شنبه رامی شناخت وساعتش را از پنج عصرهرسه شنبه کوک می کرد

امایک روزی نیمکت احساس کردهفته دارد طولانی می شود،...خیلی صبر

کرد.....تا روزی که باد گفت: چندسه شنبه ای گذشته......نیمکت مطمین شد

همیشه به سرآمده وبراین باوربود تا روزی که ازدوردختررا دید که آرام

می آمد با خشمی عجیب نیم نگاهی به نیمکت انداخت و.......گذشت.......

عقیده جدید نیمکت این بود:.....هی آدمهای بی وفا.....ومطمین بود پسر دلش

راازقصه بیرون برده ......این عقیده نیمکت سه شنبه ای بود،.....اوکه هرگز

نمی فهمید: دوشنبه ای،چهارعصر،پسری درخیابانی نزدیک باماشینی تصادف

کرده...پسری که خرده شیشه های عطری که برای سه شنبه ای باساعت پنج

گرفته بودموقع دفن هم ازانگشتانش درنیامد...نیمکت چه می فهمد؟؟؟

تاامروزمیخواستم همه دنیاراپرازمهرکنم ودل آدمهاراشادکنم....اماامروز

دیگرازاین فکربرگشتم..وقتی که برای خریدن یک بسته کوچک آدامس

پول ندارم تادل کوچک این دخترک رابرای لحظه ای شادکنم.

پیش خودش گفت ازفردا،.....فرداکه شد،دیدچهارشنبه است وبهتردیدبگذارد برای شنبه

شنبه که شد دید بیست وسوم است وبهتراست بگذارد برای اول ماه.اول ماه که شد به

تقویم نگاه کرددیداسفنداست ویک ماه تا آخرسال بیشترنمانده، بهتردید بگذارد برای اول

سال نوواینگونه با آشتی کردن اوبا خانواده  سال نوقشنگ ترازهمیشه آغازمی شد...به

 
خودش قول داد وبه فکرش میبالید اما نمیدانست عزراییل کارش  رابه فردانمی اندازد

  وجلوی اسم اونوشته شده بود:هیجدهم اسفندهمان سال ساعت هشت وربع صبح

عربی بودرابه جای خودبفرستد

دقیقه هفتادبازی ودرست دراوج حساسیت تیم مایک گل جلوافتاد...ازآن لحظه همه 

خودش رابه آب وآتش زد تا بالاخره پرستوراضی شدوگفت:حالاکه بامن اهلی شدی

پلکهای سنگینش به هم قفل شدند.

شیطنت

پدرگفته بود شیطان دست آدم را می گیرد واو را با خود به چاه می برد...حالا

سنجاق لای انگشتانش را دردست شیطان فروکند

بازی

به آینه می شد دروغ گفت، خیلی راحت،با کمی رنگ موی فوری...اماخودش

 می فهمید رنگ این موها دیگر طبیعی  نیست

محترم

چقدرزیبای....با آن چشمان سیاه...با آن لبخند ژکوند وآن صورت بلور درون 

 پیراهنی به این حریری؟..راستی که معرکه ای. کارکجای چینی عروسک؟

تلگراف

مرد زیرگاری مرد (نقطه) تشریف نیاورید جناب ژان والژان (نقطه)